Rampatie: “Mijn chef vroeg of ik in Amstelveen wilde wonen”
Rampatie Jagroe is in 1945 geboren in Suriname. Ze vertelt: “Mijn man is in 1969 naar Nederland gekomen. Zelf ben ik 2 jaar later, in 1971, ook gekomen. We hebben 5 jaar in Amsterdam gewoond. Ik werkte bij V en D op Plein ’60, nu het Stadshart. Mijn chef vroeg of ik in Amstelveen wilde wonen; dat kon omdat ik economisch verbonden was. Dat wilde ik wel.
Wij zijn toen naar de Ambrosiuslaan verhuisd. Eerst woonden wij op de derde etage, maar in 1991 konden we naar de 1e etage verhuizen. Dat scheelde een hoop trappen lopen. Daar ben ik nu heel blij mee. Ik woon hier nog steeds met veel plezier.”
Verbindingen “Waar ik woon vind ik prachtig. Het groen wordt goed onderhouden. Aan de overkant zijn de sportvelden. Mijn zonen hebben daar gevoetbald. We hebben goede busverbindingen naar onder andere de markt en Amsterdam. Toen ik hier kwam wonen, was het stil. Het is wel anders geworden. Er zijn veel woningen bijgekomen. We hebben nu ook veel verschillende nationaliteiten in Amstelveen.”
Rampatie gaat nog regelmatig naar Suriname, om haar familie te bezoeken, Ze komt uit een groot gezin. Als oudste meisje moest ze al vroeg meehelpen in het gezin. “Ik heb niet echt kinderjaren gehad”, zegt ze. Ze verzorgt nog altijd graag anderen.
Actief Rampatie is nog steeds actief bezig. Zo neemt ze deel aan ‘Ouderen bewegen’ in het MOC. Gaat ze sjoelen bij het Huis aan de Poel en doet aan Koersballen in de Kastanjehof. Ze loopt naar al deze activiteiten. Ze loopt graag. Ook haar boodschappen bij de Vomar, in de Lindenlaan, doet ze lopend. “Zo blijf ik in conditie!”
Voor Rampatie is niet een plek speciaal, maar de route die ze regelmatig loopt naar de activiteiten en de Vomar om boodschappen te doen.
Rampatie onderweg naar de Vomar. (Foto: Hans Zwaan)